Τα λογιστικά πρότυπα που αναπτύχθηκαν για τον 20ο αιώνα δεν μπορούν να αξιολογήσουν και αποτιμήσουν τα κρυπτονομίσματα του 21ου αιώνα αναφέρει το American Institute for Economy Research.
Το Bitcoin έχει εξελιχθεί πολύ από τις πρώτες μέρες που δημιουργήθηκε έως σήμερα, από κίνημα έχει μετατραπεί σε επενδυτικό εργαλείο με την αποτίμηση πλέον να ξεπερνάει το 1 τρισεκ. δολάρια.
Πλέον το Bitcoin και άλλα κρυπτονομίσματα έχουν δημιουργήσει ένα εναλλακτικό σύστημα χρηματοοικονομικών επενδύσεων και πληρωμών.
Ένα ζήτημα που ακόμη δεν έχει εξεταστεί
Ένα ζήτημα που ακόμη δεν έχει εξεταστεί είναι η αποτίμηση των κρυπτονομισμάτων.
Οι εταιρίες ανά τον κόσμο στηρίζονται σε διεθνή ή εθνικά λογιστικά πρότυπα, είναι οι κανόνες αποτίμησης και ανάλυσης περιουσιακών στοιχείων.
Όμως η λογιστική για την κρυπτογράφηση όπως ισχύει σήμερα δεν έχει κανένα νόημα ή συσχέτιση για τις επιχειρήσεις.
Προς το παρόν δεν υπάρχουν ευρέως αποδεκτές έγκυρες λογιστικές οδηγίες για τα κρυπτονομίσματα.
Ορισμένες συγκεκριμένες χώρες έχουν εφαρμόσει μοναδικές προσεγγίσεις που ξεχωρίζουν, αλλά αυτές δεν υιοθετούνται ευρέως εκτός αυτών των χωρών.
Στον κόσμο της λογιστικής, τα δύο όργανα καθορισμού προτύπων είναι το Συμβούλιο Οικονομικών Λογιστικών Προτύπων (FASB) και το Συμβούλιο Διεθνών Λογιστικών Προτύπων (IASB).
Είναι αλήθεια ότι το IASB έχει αποδειχθεί πιο ευέλικτο από την άποψη της λογιστικής κρυπτογράφησης αλλά δεν υπάρχουν αυθεντικά πρότυπα για το σκοπό αυτό.
Στις ΗΠΑ, και παρά τις αξιόλογες προσπάθειες του Αμερικανικού Ινστιτούτου CPA (AICPA) για τη δημοσίευση μη εξουσιοδοτημένης έρευνας, το FASB μέχρι στιγμής αρνήθηκε να εξετάσει το ζήτημα της λογιστικής καθοδήγησης για τα κρυπτονομίσματα.
Επειδή δεν υπάρχουν έγκυρα πρότυπα, έχει αναπτυχθεί η άποψη ότι τα κρυπτονομίσματα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άϋλο περιουσιακό στοιχείο αόριστης διάρκειας (όπως η καλή θέληση). Με την πρώτη ματιά, όλα αυτά φαίνονται καλά καθώς τα κρυπτονομίσματα είναι άυλα και δεν έχουν καθορισμένη ημερομηνία λήξης.
Όμως αναλύοντας τα δεδομένα αποκαλύπτεται γρήγορα πόσο ακατάλληλη είναι αυτή η ταξινόμηση για τα κρυπτονομίσματα.
Σύμφωνα με τους κανόνες λογιστικής για τα άϋλα περιουσιακά στοιχεία αορίστου χρόνου, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία διατηρούνται στον ισολογισμό στην τιμή που πληρώθηκαν (κόστος επένδυσης) μείον τυχόν χρεώσεις απομείωσης.
Η απομείωση, χωρίς να γίνεται υπερβολικά τεχνική, είναι μια διαδικασία με την οποία τα περιουσιακά στοιχεία αξιολογούνται για να διαπιστωθεί εάν η λογιστική αξία αντανακλά ή όχι την αγοραία αξία.
Εάν η αγοραία αξία έχει μειωθεί, το περιουσιακό στοιχείο μειώνεται και καταχωρείται στον ισολογισμό ένα έξοδο.
Σύμφωνα με τα λογιστικά πρότυπα των ΗΠΑ, υπάρχει μια άλλη πλευρά που πρέπει να θυμόμαστε.
Μόλις ένα περιουσιακό στοιχείο έχει απομειωθεί, δεν μπορεί να απογραφεί ανεξάρτητα από το τι γίνεται στην αγορά.
Αυτή η λογιστική αντιμετώπιση μπορεί να είναι καλή για την καλή θέληση, αλλά δεν λειτουργεί για τα κρυπτονομίσματα.
Σύμφωνα με αυτήν προσέγγιση, οποιοσδήποτε οργανισμός που επενδύει σε κρυπτονομίσματα θα πρέπει να καταγράψει αυτήν την επένδυση στο κόστος και να την μεταβάλλει κάθε φορά που οι συνθήκες οδηγούν σε απομείωση ή αύξηση, αυτό δεν είναι εφικτό.
Τα κρυπτονομίσματα εξακολουθούν να είναι μια ευμετάβλητη αγορά, π.χ. το 2021 υπήρξαν διψήφιες ποσοστιαίες μεταβολές στις τιμές για το Βitcoin και αμέτρητα άλλα κρυπτονομίσματα.
Πιθανές λύσεις
Υπάρχουν δύο πιθανές λύσεις που θα μπορούσαν τελικά να εφαρμοστούν στους ισολογισμούς των εταιριών δεδομένου των μεγάλων αυξομειώσεων και αποτιμήσεων των κρυπτονομισμάτων.
Πρώτη επιλογή
Να αντιμετωπιζόντουσαν τα κρυπτονομίσματα ως μέσω που προσομοιάζει με εμπόρευμα.
Θα επέτρεπε να αναφερθούν οι αλλαγές στην αγοραία αξία καθώς εμφανίζονται στον ισολογισμό και να αναφερθούν στην κατάσταση λογαριασμού αποτελεσμάτων (ή ως άλλα έσοδα).
Η εφαρμογή αυτής της προσέγγισης, η τροποποίηση υφιστάμενων προτύπων ώστε να αντικατοπτρίζει μια νέα κατηγορία περιουσιακών στοιχείων, θα αυξήσει τη διαφάνεια
Δεύτερη επιλογή
Μια δεύτερη επιλογή, και μια που σε έναν τέλειο κόσμο θα ήταν ήδη σε εξέλιξη, είναι η ανάπτυξη εντελώς νέων προτύπων για αυτήν την εντελώς νέα κατηγορία περιουσιακών στοιχείων.
Προφανώς αυτό θα απαιτούσε περισσότερο χρόνο, θα απαιτούσε υψηλά επίπεδα συνεργασίας, αλλά το νέο κανονιστικό πλαίσιο μπορεί να είχε νόημα.
Η ταξινόμηση διαφορετικών κρυπτονομισμάτων ανάλογα με την περίπτωση χρήσης (εναλλακτική λύση νομίσματος, ισοδύναμο εμπορευμάτων ή μέσο μετοχικού κεφαλαίου) θα επέτρεπε στην είσοδο νέων επενδυτών.
Οι επαγγελματίες της λογιστικής πρέπει να μάθουν να ζουν και να εργάζονται με την κρυπτογράφηση και τα τυποποιημένα λογιστικά πρότυπα πρέπει να μεταβληθούν ενσωματώνοντας τις νέες τάσεις.
Η εφαρμογή προτύπων που έχουν αναπτυχθεί για την οικονομία του 20ου αιώνα σε στοιχεία ενεργητικού που πλέον περιλαμβάνουν κρυπτονομίσματα δεν είναι ρεαλιστική.
Το ζήτημα πρέπει να διορθωθεί για να αποφευχθούν μελλοντικά προβλήματα τα οποία έρχονται…
